Bilib din ako sa tapang nina Trillanes at nakikiisa ako sa kanilang krusadang ubusin ang mga corrupt–teka, kay Joker ata yun ah, hehe–sa AFP.

Makatuwiran at makatarungan ang kanilang ipinaglaban. Mas kapani-paniwala ang mga kabataang ito–mga kabataang tulad natin–kaysa sa mga mukha ng kabulukan at kasinungalingan na nagmamaganda at nagpapakabida sa mga ugnayang pangmadla.

Sumasang-ayon din ako na ang dapat sana’y maaaring pagbabagong idudulot ng kanilang pagkilos ay mas nakahihigit sa ang umano’y masamang epekto ng kanilang ginawa sa ekonomiya.

Ngunit sa kabila nito, ang liham sa ibaba ay nakapagpatawa sa akin nang mabasa ko ito. Dahil aliw, ipinost ko ito rito at at ifinorward sa iba ko pang mga kaibigan. Ang tingin ko kasi rito ay hindi naman talaga pang-iinsulto. Mas ikino-consider ko ito na bunga ng kultura nating mga Pinoy, na kinabibilangan ng pagiging kuwela sa alinmang sitwasyon. Parang seryosong komentaryo ito sa nangyari na itinatago sa likod (o gitna?) ng nakatatawang pang-iinis.
(more…)

Maagang-maaga kanina, sinakop at tinamnan ng bomba ng may 20 sundalong nakasuot ng pulang arm band ang isang bahagi ng Ayala Center sa pagitan ng Hotel Intercontinental and the Oakwood condo-hotel.

Sa pahayag sa mga taga-media, sinabi ni Navy Lieutenant Senior Grade Antonio Trillanes na ginawa nila iyon upang protektahan ang kanilang sarili laban sa pamahalaang Arroyo, na kanila nang itinatwa. Nais umano ng gobyerno na pigilan ang kanilang nalalaman.

Kagabi, ibinunyag ni Pangulong Arroyo ang pagtatangka umano ng isang grupo ng mga sundalo na magkudeta, at iniutos ang pagdakip sa mga ito.

Nais umanong ibunyag ng Magdalo, ang grupo nina Trillanes ang katiwalian sa Hukbong sandatahan. Inakusahan ng Magdalo ang AFP ng pagbebenta ng mga bala sa mga kaaway ng gobyerno, ang MILF, NPA, at Abu Sayyaf. Kagagawan din daw ng mga puwersa ng pamahalaan ang mga pambobomba sa Davao na ikinamatay ng mga sibilyan.

Ayon pa sa kanila, isang kasamahan nila ang inatasan ni Defense Secretary Reyes ng paghahagis ng bomba sa isang mosque. Nang ireport daw ito sa Malakanyang, ni hindi ito pinaimbestigahan ni Pangulong Gloria Arroyo, na ayon sa kanila ay nagbabalak na magdeklara ng batas militar ngayong Agosto.

Ngunit hindi martial law kundi state of rebellion ang idineklara ni Macapagal sa pamamagitan ng Proclamation 427. Ipinalabas din niya ang General Order No. 4 na nag-uutos sa pulisya at militar na supilin ang rebelyon.Nauna rito, binigyan niya ng hanggang ika-5 ng hapon ang mga rebelde upang sumuko kung hindi’y gagamit na ng dahas ang pamahalaan.

Ang sagot naman ni Trillanes sa posibilidad na salakayin sila ng mga kapwa sundalo:”If they feel GMA is worth dying for, then come in.”

Sabi naman ni Pangalawang Pangulong Guingona, “legitimate” ang mga hinaing at isyung ipinahayag ng mga rebeldeng sundalo pero umaasa siyang maresolba ito sa mapayapang pamamaraan.

“While we need to listen to the legitimate grievances of the soldiers who have dared to stand up for what they believe in, the greater and immediate challenge is to defuse this explosive state and resolve the crisis peacefully without bloodshed,” wika niya sa isang pahayag.
(more…)

Monghe mode na naman ako: nagkukulong sa bahay sa mabagyong araw (at gabing) ito.

Habang humahagibis si bagyong “Harurot” o kilala sa mundo bilang si “Imbudo,” nakikipagniig naman ako sa PC kong si Marj. Lumalambilambitin ako sa sapot ng Web. Sulat, kuwento, nood.

Nakabangga ko nga si kaTinig na Dennis at na-inspire akong magsulat tungkol sa buhay at bagyo dahil sa ikunuwento niya:

Galit ako sa bagyong ito kasi kanina inaagaw yung atensyon ng klase. Pati yung mga print-out at attendance sheet ko hinihigop ng mga bukas na bintana. Parang pati yung mga salita ng lektyur ayaw pabayaang makarating sa klase. Katatapos pa lamang mamutawi, binabara na agad ng mga puno’t dahong nagsisihampasan sa galit at ng mismong hanging marahas na sumasagitsit ng mga sanga. May bayolenteng reaksyon yata sa mga pinagsasabi ko! Buti na lang, yung klase nagpapaniwala pa sa akin. (Mula sa Tekstong Bopis)

(more…)

Nalathala kahapon sa Young Blood section ng Philippine Daily Inquirer ang artikulo ng aking Lakambini:

Learning
Philippine Daily Inquirer
July 19, 2003, p.9

After four years in the university, I came out convinced that the hardest part about learning is not dragging yourself to school (although this could be a problem if you have a class at 7 a.m.), or dealing with anxiety while cramming for exams (I got the hang of it to the point that it became an exhilarating experience to finish a test). It is not even writing those long papers in a hurry, for it led to the discovery that beating deadlines actually stimulates my creative juices.

The most difficult part was accepting the reality that no matter how much studying you do, no matter how much Glutaphos you take or coffee you drink, you can never know everything.
(more…)